Bij het begin beginnen.

Hallo allemaal!

Hier is mijn aller eerste post op deze kersverse blog!
Ik dacht, het is volgens mij wel zo handig om te beginnen met waar het emigratie verhaal allemaal begon.
Ook zal ik mij even kort voorstellen,
ik ben Anouschka, momenteel 25 jaar oud en ik woon in Carlisle, Pennsylvania, Amerika.
Ik ben getrouwd met Devin en wij hebben samen een prachtige dochter, Delilah.
Devin is Amerikaans en hij is de reden dat ik hier nu woon. Delilah is ook Amerikaans omdat zij hier geboren is, maar wel met een vleugje {zeg maar gerust een paar liter} Nederlands.

Dus hoe komt iemand nou toch aan een Amerikaanse man?
Nou, dat zal ik je eens in een sneltreinvaart vertellen.
Er was eens een nacht, waarop ik mij verveelde. Ik was {lees: ben} nogal een nachtbraker en in Amerika lopen ze 6 uur achter dus toevallig kreeg ik een ‘like’ op een Instagram foto, van ene ‘Brolicdee’. Effe spieken dan maar he.
En daar was hij dan, mijn getattoeerde vent en helderblauwe ogen.
Natuurlijk ‘like’ ik ook een paar van zijn foto’s en het eindigt in een welbekende ‘like attack’ heen en weer.
Uiteindelijk een berichtje, een Skype gesprek met webcam en vervolgens een vliegticket naar de USA.
Ja, ik leek wel gek! Maar na alle nachten Skypen, alle eindeloze gesprekken, het in slaap vallen achter de computer en alle berichtjes op ‘KIK’, vertrouwde ik de situatie genoeg om de sprong te wagen.
Het was het zo dubbel en dwars waard!

Ik vertrok 2 Januari 2014, om het jaar met een goede start te beginnen.
Ik bleef tot 25 Januari 2014 en ik wilde echt niet weg. Het was een fantastische maand en ik miste zelfs bijna mijn vliegtuig omdat afscheid nemen echt een hel was.
Op 2 Februari 2014 ontvingen wij fantastisch en vooral ook heel erg schokkerend nieuws. Ik was zwanger!
Gelukkig was Devin super blij met dit nieuws en er werd meteen een plan van aanpak gemaakt.

Ik vloog terug op 20 Maart 2014 en zou blijven tot 6 Juni 2014, dus 3 maanden, we keken hier enorm naar uit.
Het was best moeilijk om afscheid te nemen van mijn familie, maar ik was super blij dat ik Devin weer ging zien en dat we samen wat echo’s konden meemaken terwijl ik daar was.
Mijn schoonvader had inmiddels contact opgenomen met een immigratie advocaat om eens te gaan bekijken wat onze opties waren als Delilah geboren zou zijn.

Deze advocaat had ons iets heel anders te vertellen, het zou voor mij niet mogelijk zijn om terug te keren naar Amerika tot Januari 2015!! Dit was dus totaal geen optie.
Dit zou betekenen dat Delilah 3 maanden zou zijn voordat Devin haar in het echt zou kunnen zien.
Devin kon niet naar Nederland komen i.v.m. werk.
Dus ik kreeg de keus, of wachten tot Januari 2015, of in Amerika blijven, met Devin trouwen, mijn greencard aanvragen en Delilah hier geboren laten worden. En of ik dit even wilde beslissen voor de volgende dag.

De beslissing was heel erg moeilijk, maar ook makkelijk. Dat klinkt heel vreemd, maar als je ooit voor zo’n grote beslissing hebt gestaan dan weet je denk ik wel waar ik het over heb.

Ik woon hier dus nu sinds 20 Maart 2014 en ik ben nog niet terug geweest in Nederland.
Ik heb het hier enorm naar mijn zin, maar ook soms heel moeilijk.

Het lijkt me super leuk om mijn ervaringen met jullie te delen! Ik krijg zo vaak vragen over Amerika, over de verschillen, of over hoe het hier werkt. Ik loop soms ook tegen dingen aan waarvan ik denk, hey dat wist ik helemaal niet, of hey, dat is leuk om te delen!
Hier wijd ik dus heel deze blog aan.
Ik hoop dat jullie het net zo interessant en leuk vinden als ik en als jullie vragen hebben of ideeen dan hoor ik ze graag!

Dankjewel voor het lezen en tot snel!

Advertisements

7 thoughts on “Bij het begin beginnen.

  1. Hi Anouschka, wat een sprong in het diepe heb jij genomen! Petje af hoor… en ik ga je volgen!
    Zou het mijn dochter zeker niet toewensen op deze manier masr knap dat je je hart volgt en nu hier bent!
    Xxx Lia ( Fairfax, Virginia)

    Like

    1. Het was zeker een diepe sprong, maar het is denk ik wel mijn beste optie geweest! Natuurlijk weet ik nooit hoe het anders zou zijn gegaan, maar ik sta nog steeds 100 procent achter mijn keus! Voor mijn dochter zou ik het ook graag anders zien, haha. Ik zou haar echt niet kunnen missen! Leuk dat je mijn blog leest! Ik hoop dat je de rest van mijn blogs ook leuk gaat vinden en er wat van herkend 🙂 groetjes !!

      Like

  2. Wat leuk om je verhaal te lezen. Het klinkt me allemaal heel logisch hoor. Ik ging na 3 weken samenwonen en inmiddels zijn we 12 jaar samen, waarvan 8,5 jaar getrouwd. Als het goed voelt, had ik precies hetzelfde gedaan. Verhuizen bedoel ik.

    Al moet ik eerlijk bekennen dat ik het reizen daar leuk vind, maar nooit in Amerika zou willen wonen 😆. Australië is meer mijn land. Maar jouw meeste verhalen over Amerika zullen voor mij vast herkenbaar zijn en dat vind ik alleen maar leuk.

    Ik hoop dat je vaak gaat bloggen. Super leuk om je te volgen.

    Like

    1. Leuk om te horen dat je het leuk vond om te lezen 😀 het is snel gegaan maar inderdaad, als het goed voelt is het goed he! Ik had weinig keus qua verhuizen maar ik vind het tot nu toe nog steeds super hier 🙂 ik zou Australië ook graag zien! Misschien ooit eens haha. Ik ga proberen een schema op te stellen om op vaste dagen te Bloggen maar ik ben met iets bezig waardoor ik nog geen schema kan maken haha. Komt goed! Heb genoeg om over te schrijven haha!

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s